饾棖饾棴饾棳饾棫饾棓饾棤 饾棞 饾棯饾棞饾棙饾棤 – P贸艂toraki Zygmunta III Wazy

Emisj臋 p贸艂torak贸w rozpocz臋to w roku 1614 dla potrzeb wymiany handlowej z Brandenburgi膮, a nast臋pnie ze 艢l膮skiem. Rysunek rewersu z charakterystycznym jab艂kiem przypomina艂 niemieckie grosze (apfelgroschen). Nomina艂 widnia艂 na monecie w dw贸ch miejscach. Liczba 鈥24鈥 umieszczona w jab艂ku oznacza艂a i偶 p贸艂torak stanowi 1/24 cz臋艣膰 talara (w rzeczywisto艣ci jego warto艣膰 by艂a ni偶sza). Z kolei liczba 鈥3鈥 na dole awersu oznacza艂a, 偶e moneta jest warta 3 p贸艂grosze.

鈻笍 P贸艂toraki koronne by艂y bite w mennicy bydgoskiej oraz w innej mennicy (odmiany ze skrzy偶owanymi hakami). W literaturze jest mowa o mennicy wschowskiej, krakowskiej, ewentualnie o drugiej linii produkcyjnej mennicy bydgoskiej.

鈻笍 P贸艂toraki litewskie emitowa艂a mennica wile艅ska, za艣 miejskie 鈥 ryska.

Za czas贸w Zygmunta III p贸艂toraki bito na podstawie trzech ordynacji menniczych: 1614 (pr贸ba VII 陆 艂uta; zawarto艣膰 czystego srebra 鈥 0,739 g), 1619 (VI 陆 艂uta; 0,5 g), 1623 (VI 艂ut贸w; 0,45 g).